کلید خصوصی مهم‌ترین اطلاعات موجود در یک کیف پول ارز دیجیتال است. هر فردی که به این کلید دسترسی داشته باشد، می‌تواند دارایی‌های کیف پول را کنترل و منتقل کند. به همین دلیل، محافظت از کلید خصوصی یکی از مهم‌ترین بخش‌های طراحی کیف پول‌های سخت افزاری محسوب می‌شود.

بسیاری از تولیدکنندگان برای افزایش امنیت کیف پول ارز دیجیتال از تراشه‌ای به نام Secure Element یا عنصر امن استفاده می‌کنند. این تراشه محیطی جدا و محافظت‌شده ایجاد می‌کند تا اطلاعات حساس در دسترس مستقیم کامپیوتر، تلفن همراه، پردازنده اصلی دستگاه یا برنامه‌های غیرمجاز قرار نگیرند.

بااین‌حال، وجود Secure Element به‌تنهایی امنیت کامل یک کیف پول را تضمین نمی‌کند. نحوه استفاده سازنده از تراشه، طراحی سیستم عامل، صفحه نمایش، فرایند امضای تراکنش و رفتار کاربر نیز در امنیت نهایی دستگاه نقش دارند.

Secure Element چیست؟

Secure Element که به‌اختصار SE نامیده می‌شود، یک تراشه یا محیط سخت‌افزاری مقاوم در برابر دستکاری است که برای نگهداری و پردازش اطلاعات حساس طراحی شده است.

این تراشه معمولا دارای حافظه محافظت‌شده، قابلیت‌های رمزنگاری، کنترل دسترسی و سازوکارهایی برای مقابله با حملات فیزیکی است. اطلاعاتی که در Secure Element قرار می‌گیرند، نباید مانند داده‌های موجود در حافظه معمولی به‌راحتی قابل خواندن یا استخراج باشند.

عنصر امن فقط یک حافظه قفل‌شده نیست. این تراشه می‌تواند عملیات حساسی مانند موارد زیر را نیز در داخل محیط محافظت‌شده انجام دهد:

  • تولید کلیدهای رمزنگاری؛
  • نگهداری کلید خصوصی؛
  • امضای تراکنش؛
  • بررسی پین؛
  • احراز هویت دستگاه؛
  • تولید اعداد تصادفی؛
  • اجرای برنامه‌ها و دستورهای امنیتی مجاز.

مهم‌ترین ویژگی Secure Element این است که عملیات حساس را بدون خارج‌کردن اطلاعات اصلی از تراشه انجام می‌دهد. برای مثال، تراشه می‌تواند یک تراکنش را امضا کند، اما کلید خصوصی را در اختیار نرم‌افزار کیف پول قرار ندهد.

Secure Element در کیف پول سخت افزاری چه کاری انجام می‌دهد؟

نقش Secure Element در تمام کیف پول‌های سخت افزاری یکسان نیست. بعضی دستگاه‌ها کلید خصوصی را مستقیما داخل این تراشه تولید و نگهداری می‌کنند. در برخی محصولات دیگر، عنصر امن فقط مسئول محافظت از پین، تایید اصالت دستگاه یا نگهداری بخشی از اطلاعات محرمانه است.

بنابراین هنگام بررسی یک کیف پول نباید فقط به عبارت «دارای Secure Element» توجه کرد. باید مشخص شود که این تراشه دقیقا چه وظیفه‌ای دارد و از کدام اطلاعات محافظت می‌کند.

تولید کلیدهای رمزنگاری

ساخت کیف پول جدید به داده‌ای تصادفی و غیرقابل پیش‌بینی نیاز دارد. این داده در تولید عبارت بازیابی و کلیدهای خصوصی استفاده می‌شود.

برخی Secure Elementها دارای مولد اعداد تصادفی سخت‌افزاری هستند. این قابلیت می‌تواند داده موردنیاز برای تولید کلید را داخل محیط محافظت‌شده ایجاد کند.

هرچه داده اولیه تصادفی‌تر باشد، احتمال پیش‌بینی یا بازسازی کلید خصوصی کمتر می‌شود. البته امنیت این بخش فقط به کیفیت تراشه وابسته نیست و نحوه استفاده سیستم عامل کیف پول از داده تصادفی نیز اهمیت دارد.

نگهداری کلید خصوصی

در برخی کیف پول‌های سخت افزاری، کلید خصوصی پس از تولید داخل Secure Element ذخیره می‌شود و در شرایط عادی از آن خارج نمی‌شود.

پردازنده اصلی، برنامه موبایل یا نرم‌افزار دسکتاپ نمی‌توانند مقدار کلید خصوصی را مستقیما بخوانند. آن‌ها فقط درخواست انجام عملیاتی مانند امضای تراکنش را برای تراشه ارسال می‌کنند.

Secure Element عملیات را داخل محیط محافظت‌شده انجام می‌دهد و فقط نتیجه نهایی را بازمی‌گرداند. این طراحی باعث می‌شود آلوده‌بودن کامپیوتر یا موبایل لزوما به معنای افشای مستقیم کلید خصوصی نباشد.

امضای تراکنش

برای انتقال ارز دیجیتال، تراکنش باید با کلید خصوصی امضا شود. در کیف پول‌های سخت افزاری دارای معماری امن، این عملیات داخل خود دستگاه انجام می‌شود.

فرایند امضای تراکنش معمولا به این شکل است:

  1. نرم‌افزار کیف پول اطلاعات تراکنش را آماده می‌کند.
  2. تراکنش برای کیف پول سخت افزاری ارسال می‌شود.
  3. کاربر آدرس، مبلغ و شبکه را روی صفحه دستگاه بررسی می‌کند.
  4. پس از تایید کاربر، Secure Element تراکنش را امضا می‌کند.
  5. فقط امضای نهایی به نرم‌افزار برگردانده می‌شود.
  6. تراکنش امضاشده در شبکه بلاک چین منتشر می‌شود.

در این فرایند، کلید خصوصی نباید از محیط محافظت‌شده خارج شود.

محافظت از پین

Secure Element می‌تواند بررسی پین دستگاه را نیز مدیریت کند. این تراشه معمولا تعداد تلاش‌های ناموفق را محدود می‌کند یا پس از چند بار واردکردن پین اشتباه، زمان انتظار را افزایش می‌دهد.

در برخی دستگاه‌ها ممکن است پس از رسیدن تعداد تلاش‌های اشتباه به یک حد مشخص، اطلاعات حساس پاک شوند یا دسترسی به کیف پول مسدود شود.

این قابلیت باعث می‌شود مهاجمی که دستگاه را در اختیار دارد، نتواند بدون محدودیت ترکیب‌های مختلف پین را امتحان کند.

تایید اصالت دستگاه

بعضی تولیدکنندگان هنگام ساخت کیف پول، یک گواهی یا کلید اختصاصی را داخل Secure Element قرار می‌دهند. نرم‌افزار رسمی شرکت می‌تواند با بررسی این اطلاعات، اصالت دستگاه را تایید کند.

این روش برای شناسایی دستگاه‌های جعلی یا دست‌کاری‌شده کاربرد دارد. بااین‌حال، کاربر همچنان باید کیف پول را از فروشنده معتبر تهیه و بسته‌بندی دستگاه را بررسی کند.

چرا حافظه معمولی برای نگهداری کلید خصوصی کافی نیست؟

میکروکنترلرها و حافظه‌های عمومی برای اجرای برنامه‌ها و ذخیره اطلاعات معمولی طراحی شده‌اند. این قطعات معمولا مقاومت زیادی در برابر حملات تخصصی فیزیکی ندارند.

اگر مهاجم به دستگاه دسترسی فیزیکی داشته باشد، ممکن است با استفاده از ابزارهای آزمایشگاهی برای خواندن حافظه، بررسی سیگنال‌های الکتریکی یا ایجاد اختلال در پردازنده تلاش کند.

Secure Element برای کاهش همین خطرها طراحی شده است. ساختار داخلی این تراشه به شکلی است که استخراج اطلاعات حساس را دشوارتر، پرهزینه‌تر و زمان‌برتر می‌کند.

البته عنصر امن غیرقابل نفوذ نیست. هدف آن حذف کامل حمله نیست، بلکه افزایش هزینه و پیچیدگی نفوذ است.

Secure Element در برابر چه حملاتی مقاومت می‌کند؟

عنصر امن معمولا برای مقابله با حملات نرم‌افزاری و فیزیکی مختلفی طراحی می‌شود. میزان مقاومت هر تراشه به مدل، معماری و نحوه پیاده‌سازی آن بستگی دارد.

حملات ساید چنل

در حملات Side-Channel مهاجم به‌جای شکستن مستقیم الگوریتم رمزنگاری، اطلاعات جانبی ایجادشده هنگام اجرای عملیات را بررسی می‌کند.

این اطلاعات می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • میزان مصرف برق؛
  • زمان انجام عملیات؛
  • تغییرات میدان الکترومغناطیسی؛
  • الگوی پردازش تراشه؛
  • تغییرات دما یا رفتار الکترونیکی دستگاه.

برای مثال، مهاجم ممکن است با بررسی تغییرات مصرف برق هنگام اجرای عملیات رمزنگاری، اطلاعاتی درباره کلید محرمانه به دست آورد.

Secure Elementها برای مقابله با این حملات از روش‌هایی مانند ایجاد نویز، تصادفی‌کردن زمان پردازش و متعادل‌کردن مصرف انرژی استفاده می‌کنند.

حملات تزریق خطا

در حملات Fault Injection مهاجم تلاش می‌کند با ایجاد یک اختلال کنترل‌شده، رفتار تراشه را تغییر دهد.

روش‌های تزریق خطا می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • تغییر ناگهانی ولتاژ؛
  • دستکاری کلاک پردازنده؛
  • تغییر شدید دما؛
  • استفاده از پالس الکترومغناطیسی؛
  • تاباندن لیزر به تراشه.

هدف مهاجم ممکن است عبور از بررسی پین، تغییر مسیر اجرای برنامه یا استخراج بخشی از اطلاعات محرمانه باشد.

تراشه‌های امن می‌توانند دارای حسگرهایی برای تشخیص تغییرات غیرعادی در ولتاژ، دما، نور و کلاک باشند. در صورت شناسایی اختلال، تراشه ممکن است عملیات را متوقف یا وارد حالت محافظتی شود.

حملات فیزیکی

مهاجم دارای تجهیزات تخصصی ممکن است پوشش تراشه را بردارد و مدار داخلی آن را بررسی کند. اتصال مستقیم به بخش‌های حافظه یا مسیرهای انتقال اطلاعات نیز یکی از روش‌های حمله فیزیکی است.

Secure Elementها معمولا دارای لایه‌های محافظ، مسیرهای داخلی پیچیده، حسگرهای دستکاری و طراحی‌های ویژه‌ای هستند که بررسی مستقیم مدار را دشوار می‌کنند.

این روش‌ها حمله فیزیکی را غیرممکن نمی‌کنند، اما هزینه، زمان و تجهیزات موردنیاز برای انجام آن را افزایش می‌دهند.

حملات حدس پین

اگر تعداد تلاش برای واردکردن پین محدود نباشد، مهاجم می‌تواند تعداد زیادی ترکیب را به‌صورت خودکار آزمایش کند.

عنصر امن می‌تواند با اعمال تاخیر زمانی، محدودکردن تعداد تلاش‌ها یا پاک‌کردن اطلاعات پس از چند تلاش ناموفق، حملات Brute Force را دشوارتر کند.

این قابلیت فقط زمانی موثر است که سازنده بررسی پین را به‌درستی داخل معماری Secure Element پیاده‌سازی کرده باشد.

گواهی EAL در Secure Element چیست؟

در مشخصات بعضی کیف پول‌های سخت افزاری عبارت‌هایی مانند CC EAL5+ یا CC EAL6+ دیده می‌شود. این رتبه‌ها به استاندارد Common Criteria مربوط هستند.

Common Criteria یک چارچوب بین‌المللی برای ارزیابی امنیت محصولات فناوری اطلاعات است. در این چارچوب، سطح ارزیابی از EAL1 تا EAL7 مشخص می‌شود.

هرچه عدد EAL بالاتر باشد، فرایند ارزیابی معمولا دقیق‌تر و عمیق‌تر است. این ارزیابی می‌تواند شامل بررسی موارد زیر باشد:

  • طراحی تراشه؛
  • فرایند توسعه؛
  • کنترل‌های امنیتی؛
  • مدیریت تولید؛
  • آزمون‌های نفوذ؛
  • تحلیل آسیب‌پذیری‌ها؛
  • مقاومت در برابر مهاجمان حرفه‌ای.

علامت مثبت در عباراتی مانند EAL5+ نشان می‌دهد که الزامات امنیتی دیگری نیز به سطح اصلی ارزیابی اضافه شده‌اند.

آیا EAL6+ همیشه بهتر از EAL5+ است؟

عدد بالاتر معمولا نشان‌دهنده ارزیابی سخت‌گیرانه‌تر است، اما نمی‌توان فقط بر اساس آن درباره امنیت کل کیف پول تصمیم گرفت.

گواهی EAL ممکن است فقط برای مدل مشخصی از تراشه، کتابخانه رمزنگاری یا بخشی از محصول صادر شده باشد. این گواهی لزوما سیستم عامل، نرم‌افزار موبایل، صفحه نمایش و تمام معماری کیف پول را پوشش نمی‌دهد.

هنگام بررسی گواهی بهتر است به موارد زیر توجه شود:

  • گواهی مربوط به کدام تراشه است؛
  • کدام نسخه محصول ارزیابی شده است؛
  • چه بخش‌هایی در محدوده ارزیابی قرار داشته‌اند؛
  • چه نوع حملاتی بررسی شده‌اند؛
  • گواهی همچنان معتبر است یا خیر.

بنابراین EAL یک معیار مفید برای مقایسه است، اما تضمین کامل امنیت دستگاه محسوب نمی‌شود. عدد بزرگ‌تر همیشه قرار نیست تمام کمبودهای طراحی را با جادوی بازاریابی برطرف کند.

تفاوت Secure Element با میکروکنترلر معمولی

Secure Element و میکروکنترلر عمومی ممکن است هر دو داخل یک کیف پول سخت افزاری قرار داشته باشند، اما وظایف متفاوتی دارند.

در بسیاری از کیف پول‌ها، میکروکنترلر عمومی رابط کاربری، صفحه نمایش و ارتباط با کامپیوتر را مدیریت می‌کند؛ درحالی‌که Secure Element مسئول عملیات حساس است.

تفاوت Secure Element با TEE

TEE یا Trusted Execution Environment یک محیط جداشده داخل پردازنده اصلی است. این محیط اجازه می‌دهد برنامه‌های حساس جدا از سیستم عامل اصلی اجرا شوند.

تفاوت اصلی این دو فناوری در میزان جداسازی سخت‌افزاری و مقاومت فیزیکی آن‌هاست.

TEE و Secure Element الزاما جایگزین یکدیگر نیستند. برخی دستگاه‌ها می‌توانند از هر دو فناوری به‌صورت هم‌زمان استفاده کنند.

آیا Secure Element امنیت کامل کیف پول را تضمین می‌کند؟

خیر. Secure Element فقط یکی از لایه‌های امنیتی کیف پول است. این تراشه نمی‌تواند از تمام اشتباه‌ها و تهدیدها جلوگیری کند.

افشای عبارت بازیابی

اگر کاربر عبارت بازیابی را در یک سایت جعلی وارد کند، از آن عکس بگیرد یا در فضای ابری ذخیره کند، مهاجم برای سرقت دارایی نیازی به شکستن Secure Element ندارد.

عبارت بازیابی امکان بازسازی کلیدهای خصوصی را فراهم می‌کند. به همین دلیل باید کاملا آفلاین نگهداری شود.

تایید تراکنش اشتباه

کامپیوتر یا موبایل آلوده ممکن است آدرس مقصد تراکنش را تغییر دهد. Secure Element همان اطلاعاتی را امضا می‌کند که برای آن ارسال شده‌اند.

کاربر باید آدرس، مبلغ و شبکه را روی صفحه خود کیف پول سخت افزاری بررسی کند. اعتمادکردن به اطلاعات نمایش‌داده‌شده روی موبایل یا کامپیوتر کافی نیست.

امضای کور تراکنش

در بعضی تعاملات با قراردادهای هوشمند، دستگاه نمی‌تواند تمام جزئیات تراکنش را به‌شکل خوانا نمایش دهد. در این شرایط کاربر ممکن است تراکنشی را بدون آگاهی کامل از محتوای آن تایید کند.

Secure Element می‌تواند تراکنش را با امنیت امضا کند، اما نمی‌تواند تشخیص دهد که تصمیم کاربر منطقی یا خطرناک بوده است.

فریمور آسیب‌پذیر

عنصر امن باید با فریمور و سیستم عامل کیف پول ارتباط داشته باشد. وجود یک آسیب‌پذیری در این بخش‌ها ممکن است اطلاعات اشتباه را برای امضا ارسال کند یا کاربر را فریب دهد.

به‌روزرسانی فریمور از منبع رسمی و بررسی اصالت نرم‌افزار اهمیت زیادی دارد.

حملات زنجیره تامین

اگر دستگاه قبل از رسیدن به کاربر دست‌کاری شده باشد، وجود Secure Element لزوما تمام خطرها را حذف نمی‌کند.

کیف پول باید از فروشگاه رسمی یا فروشنده معتبر خریداری شود. استفاده از کیف پول دست دوم یا دستگاهی که عبارت بازیابی آماده داخل بسته دارد، خطرناک است.

مزایای Secure Element

مهم‌ترین مزایای استفاده از عنصر امن در کیف پول سخت افزاری عبارت‌اند از:

  • جداسازی کلید خصوصی از پردازنده اصلی؛
  • کاهش امکان استخراج مستقیم کلید؛
  • مقاومت بیشتر در برابر حملات فیزیکی؛
  • محدودکردن تلاش‌های ناموفق پین؛
  • انجام عملیات رمزنگاری داخل تراشه؛
  • امکان تایید اصالت دستگاه؛
  • کاهش دسترسی نرم‌افزارهای آلوده به اطلاعات حساس؛
  • افزایش هزینه و پیچیدگی حمله.

محدودیت‌های Secure Element

Secure Element در کنار مزایای خود محدودیت‌هایی نیز دارد:

  • امنیت نهایی به نحوه پیاده‌سازی سازنده بستگی دارد؛
  • برخی تراشه‌ها و مستندات آن‌ها کاملا متن‌باز نیستند؛
  • گواهی تراشه لزوما کل کیف پول را پوشش نمی‌دهد؛
  • وجود تراشه نمی‌تواند از افشای عبارت بازیابی جلوگیری کند؛
  • عنصر امن نمی‌تواند تراکنش خطرناک را از تراکنش عادی تشخیص دهد؛
  • حمله به تراشه غیرممکن نیست و فقط دشوارتر می‌شود؛
  • فریمور، صفحه نمایش و برنامه کیف پول همچنان می‌توانند آسیب‌پذیر باشند.

آیا کیف پول بدون Secure Element ناامن است؟

نبود Secure Element به‌تنهایی به این معنا نیست که یک کیف پول ناامن است. بعضی کیف پول‌های سخت افزاری از میکروکنترلرهای عمومی، طراحی متن‌باز، Passphrase و روش‌های نرم‌افزاری مختلف برای محافظت از کلید خصوصی استفاده می‌کنند.

بااین‌حال، میکروکنترلرهای عمومی معمولا برای مقاومت در برابر حملات آزمایشگاهی و استخراج فیزیکی اطلاعات طراحی نشده‌اند.

اگر خطر اصلی موردنظر کاربر سرقت دستگاه یا دسترسی فیزیکی مهاجم باشد، وجود Secure Element می‌تواند یک لایه دفاعی مهم اضافه کند.

در نهایت باید معماری کامل کیف پول، سابقه امنیتی سازنده، شفافیت فنی و گزارش‌های مستقل بررسی شوند. تمرکز روی یک قطعه و نادیده‌گرفتن سایر بخش‌ها روش درستی برای انتخاب کیف پول نیست.

هنگام انتخاب کیف پول دارای Secure Element چه مواردی را بررسی کنیم؟

برای ارزیابی یک کیف پول سخت افزاری فقط به عبارت Secure Element روی صفحه محصول اکتفا نکنید. موارد زیر را نیز بررسی کنید:

مدل تراشه مشخص باشد

شرکت سازنده باید مدل یا حداقل مشخصات فنی عنصر امن را اعلام کند. عبارت‌هایی مانند «تراشه بانکی» یا «تراشه نظامی» بدون اطلاعات دقیق ارزش زیادی ندارند.

نقش عنصر امن توضیح داده شود

مشخص باشد که Secure Element کلید خصوصی را ذخیره می‌کند، تراکنش را امضا می‌کند، پین را بررسی می‌کند یا فقط برای تایید اصالت دستگاه استفاده می‌شود.

گواهی امنیتی قابل بررسی باشد

اگر شرکت از گواهی EAL استفاده می‌کند، باید سطح، مدل تراشه و محدوده ارزیابی مشخص باشند.

اطلاعات تراکنش روی دستگاه نمایش داده شوند

آدرس مقصد، مبلغ و شبکه باید روی صفحه خود کیف پول قابل بررسی باشند. صفحه نمایش دستگاه یکی از مهم‌ترین بخش‌های فرایند تایید تراکنش است.

فریمور رسمی قابل تشخیص باشد

دستگاه باید بتواند فریمور رسمی و امضاشده را از نسخه‌های غیرمجاز تشخیص دهد.

گزارش‌های امنیتی منتشر شده باشند

ممیزی مستقل، برنامه باگ بانتی، گزارش آسیب‌پذیری‌ها و سابقه اصلاح مشکلات فنی از ادعاهای تبلیغاتی مهم‌تر هستند.

روش بازیابی استاندارد باشد

کاربر باید بتواند در صورت گم‌شدن یا خرابی دستگاه، دارایی خود را با عبارت بازیابی روی کیف پول سازگار دیگری بازیابی کند.

دستگاه از منبع معتبر خریداری شود

خرید دستگاه دست دوم یا استفاده از عبارت بازیابی آماده داخل بسته می‌تواند تمام لایه‌های امنیتی دستگاه را بی‌اثر کند.

سخن پایانی

Secure Element یک تراشه یا محیط سخت‌افزاری محافظت‌شده است که برای نگهداری اطلاعات حساس و اجرای عملیات رمزنگاری استفاده می‌شود.

در کیف پول‌های سخت افزاری، این تراشه می‌تواند مسئول تولید کلید، نگهداری کلید خصوصی، امضای تراکنش، بررسی پین و تایید اصالت دستگاه باشد.

مهم‌ترین مزیت عنصر امن این است که دسترسی مستقیم پردازنده اصلی، کامپیوتر و موبایل به کلید خصوصی را محدود می‌کند. به این ترتیب، استخراج اطلاعات حساس در صورت آلوده‌بودن دستگاه متصل یا دسترسی فیزیکی مهاجم دشوارتر می‌شود.

بااین‌حال، Secure Element امنیت کامل را تضمین نمی‌کند. حفاظت از عبارت بازیابی، بررسی اطلاعات تراکنش روی صفحه دستگاه، نصب فریمور رسمی و خرید کیف پول از منبع معتبر همچنان ضروری هستند.

سوالات متداول

Secure Element همان کلید خصوصی است؟

خیر. Secure Element یک تراشه یا محیط محافظت‌شده است که می‌تواند کلید خصوصی را تولید، ذخیره یا برای امضای تراکنش استفاده کند. کلید خصوصی یک داده رمزنگاری است، اما عنصر امن سخت‌افزاری برای محافظت از آن محسوب می‌شود.

آیا کلید خصوصی از Secure Element خارج می‌شود؟

در طراحی‌های استاندارد، کلید خصوصی نباید در شرایط عادی از تراشه خارج شود. عملیات امضا داخل عنصر امن انجام می‌شود و فقط نتیجه نهایی در اختیار نرم‌افزار قرار می‌گیرد.

تفاوت EAL5+ و EAL6+ چیست؟

EAL6+ معمولا نشان‌دهنده ارزیابی دقیق‌تر و سخت‌گیرانه‌تر است. بااین‌حال، رتبه بالاتر لزوما به معنای امن‌تر بودن تمام کیف پول نیست؛ زیرا گواهی ممکن است فقط تراشه یا بخش مشخصی از محصول را پوشش دهد.

آیا Secure Element قابل هک است؟

هیچ تراشه‌ای کاملا غیرقابل هک نیست. Secure Element برای افزایش هزینه، زمان و پیچیدگی حمله طراحی شده است. آسیب‌پذیری در تراشه، فریمور یا نحوه پیاده‌سازی همچنان می‌تواند خطر ایجاد کند.

آیا کیف پول Air-Gapped به Secure Element نیاز دارد؟

Air Gap و Secure Element دو نوع تهدید متفاوت را کاهش می‌دهند. ارتباط آفلاین مسیر حملات از راه دور را محدود می‌کند، درحالی‌که عنصر امن بیشتر در برابر استخراج فیزیکی کلید و دستکاری دستگاه مقاومت ایجاد می‌کند.

اگر کیف پول دارای Secure Element گم شود چه اتفاقی می‌افتد؟

دارایی ارز دیجیتال روی خود دستگاه ذخیره نمی‌شود و در بلاک چین قرار دارد. اگر عبارت بازیابی در دسترس باشد، می‌توان کیف پول را روی دستگاه سازگار دیگری بازیابی کرد. پین و محدودیت تلاش نیز دسترسی فردی را که دستگاه را پیدا کرده دشوارتر می‌کنند.